Zo, ons tripje naar Indonesie nadert zijn einde. De laatste twee dagen vertoeven we in het Bali Hyatt in Sanur. Na de vele kleine hotelletjes met allerlei typische lokale inrichtingen is het een wennen om in een massaal 5 sterren hotel terecht te komen. 2 pools, een aantal “flats” van 4 verdiepingen zijdelings naast elkaar (een soort bejaardenflats), een aantal restaurants, shopping area, een gigantische tuin, badmintoncourt, tenniscourt en wat al niet meer. Ik weet niet of we dit nu zo geweldig vinden om s’ochtends tussen een paar honderd westerse toeristen in de ontbijtruimte te vertoeven, toch weer heel anders dan ons hotelletje in Ubud waar we met zijn 2′en romantisch konden ontbijten op ons terrasje met uitzicht over de sawahs…of de Jokja Village Inn, het kleine hoteldorpje met schitterende luxueze kamertjes en riviertjes en houten bruggetjes die tussen de kamers liepen, of ons optrekje midden bij de Toraja in Zuid-Sulawesi tussen de bergen…maar ach er is een minibar, een tv en een mooi strand en tsja … sommige mensen vinden het super om hier 2 weken door te brengen. Natuurlijk is de een mooie huwelijksreis lokatie. Je hebt hier Kuta, dat is een soort Lloret de Mar vol disco’s en bars en drukte en Sanur en dat is de iets rustigere variant. Na onze fantastische weken is het een goede afsluiter om lekker te luieren bij het strand en van wat biertjes te genieten.

We zijn net terug van een tripje naar Tanah Lot, een tempel in zuid Bali, gisteren ontmoetten we iemand die ons daarnaartoe heen en terug zou kunnen rijden voor 160.000 roepia (1 uur heen en 1 uur terug), dit is ongeveer 16 euro. Het was schitterend.

Ze gaan hier afsluiten, dus we moeten even kappen, tot Nederland!

We zijn aangekomen in Ubud, een schitterend kunstenaarsdorpje in midden Bali. We hebben via een tip van een concullega van Esmee onze intrek genomen in het Ulun Ubud Resort, waarschijnlijk het mooiste hotel waar we tot nog toe terecht zijn gekomen. Het complex bestaat uit 22 cottages die gebouwd zijn tegen een heuvel met onderaan een ravijn met daarin de stromende rivier en uitzicht op het woud. Onze cottage is perfect, we hebben een eigen terrasje voor het huis vanwaaruit we een erg mooi panorama uitzicht hebben over de rijstvelden en “de jungle”. Het is echt heerlijk om er s’ochtends te ontbijten, het is erg erg rustig waardoor we de eerste dag ook alleen met zijn tweeen bij de pool hebben doorgebracht : ulun-ubud.com. We hebben een dag scootertjes gehuurd en zijn de omgeving van Ubud gaan bekijken, we hebben oa een bezoek gebracht aan Gunung Kawi, een erg grote tempel uitgehouwen in de rotsen. Was erg leuk. Gisteren hebben we een gids gehuurd die ons met een auto langs een aantal top 10 items heeft gevoerd in oost en noord bali waaronder de hoogste vulkaan van het eiland en een aantal grote meren, schitterende groene omgeving met enorm veel panorma uitzichten.
Vandaag hebben we relaxed aan gedaan, we hebben een beetje uitgeslapen, ontbijtje op ons terrasje, daarna wat uurtjes aan de pool gelegen (“bommetje”), erg leuk als je een zwembad voor je alleen hebt Het was alleen zo warm dat we rond 12:00 richting het centrum van Ubud zijn gegaan en genoten hebben van de vele art galeries en tientallen winkeltjes. Als je een liefhebber bent van kunst dan kun je hier je hart ophalen. Zodadelijk maar weer een een restaurantje opzoeken, gisteravond zijn we gaan eten in een zeer chic italiaans restaurant (maar dan zonder pizza’s…), enorm lekker gegeten en ook de lokale wijn geprobeerd met uitzicht op de rijstvelden. Het was wel het duurste diner tot nu toe : 40 euro met zijn tweeen (inclusief voor, hoofd, nagerecht, wijn), maar het was het waard.

We verlangen nog niet echt naar de 13 graden…

De afgelopen week hebben we vertoefd in Zuid Sulawesi. We vlogen aan op de kustplaats Makassar, een bruisend havenstad. Op het vliegveld ontmoetten we een man, Piter, die ook reisgids is naar het gebied wat we willen bezoeken, hij komt er zelfs vandaan. We waren eerst wat wantrouwend maar na een schitterende week (we zijn juist terug in Makassar) blijkt het een gouden vent.

Het Toraja gebied is het mooiste gebied wat we ooit gezien hebben op onze reizen. Hoge bergen waarvan de toppen omgeven worden door wolken, heldergroene sawah’s met her en der een buffel die ligt te baden in een poeltje (beetje eng om er langs te lopen). We hebben de graven in steen bezocht (zoek in Google op Lemo Toraja) en heel veel kleine dorpjes, hebben een traditionele begrafenis meegemaakt waarbij het hele dorp kwam mee-rouwen (gezeten op een matje tussen een paar honderd Torajanen die zich afvroegen wat die twee bleekscheten hier kwamen doen (maar we kregen palmwijn, koffie (vers van de boom), we hebben de buffelgevechten gezien op een groot stuk land omgeven door gejuich alsof het om een voetbalwedstrijd nederland-duitsland ging (zelf met de dood in mijn ogen twee buffels op me zien afkomen, kon maar net opzij springen…als wraak s’avonds heerlijke buffel sate gegeten (smaakt als t-bone steak aan stokje) en nog veel meer. Vooral onze wandelingen door de sawah’s en langzaam de bergen op door de jungle waren ongelofelijk mooi. All huizen zijn hier gebouwd in traditionele stijl. Bij het eerste huis in die stijl (zoek in google op Toraja) maakten we al veel fotootjes maar achteraf blijkt dat werkelijk alle dorpjes in deze stijl zijn gebouwd. Alles is fotogeniek. Om de seconde zeggen we “mooi… schitterend…super”, zelfs een redelijk rationeel persoon zoals mij valt om de haverklap zijn mond open van de panorama uitzichten. Alles lijkt ook gebouwd volgens de gulden snede. De grote huizen met de daken in de vorm van buffelhoorns zijn precies daar langs de bergen en de heuveltjes gebouwd zodat het eye candy is.

Ook de avonden waren fantastisch, er was een klein cafeetje genaamd “Mart’s cafe” (jaja) waar s’avonds ook alle gidsen samenkwamen met gitaren. Er is nergens “radio muziek” dus met groepjes samen bij de gitaar “Take me home, countryroad, West Toraja” of “Welcome to the Hotel Toraja” zingen onder het genot van veel…erg veel Bintangs (Indonesische bier, lijkt op Heineken). Erg romantisch en het lijkt alsof we voortdurend in een film rondliepen.

Ik weet ook niet of de foto’s dat hebben kunnen vangen wat we zagen, als alles rondom je schitterend is en maar een klein vierkantje op de foto staat … maar we zullen zien, erg jammer dat ik geen filmcamera meegenomen heb, vooral ook voor het geluid: de krekels, de kwakende eenden in de sawah’s, de honden en kippen die werkelijk overal tokken, zelfs in de binnenstad. Ook door merg en been gaat het krijsen van de zwijnen, we zijn naar een veemarkt gegaan waar ze zij aan zij vastgebonden zaten in enorme tenten, sommige lagen levenloos en andere trapten en krijsten als een gek. Ik zal na de vakantie wat fotootjes posten maar je moet de geur ruiken en het geluid horen om het beeld te vatten.

Toraja is een dikke aanrader, het mooiste tot nu toe. Morgenvroeg vertrekken we naar Bali, dat is heel wat toeristischer maar we hebben er zin in. Het lijkt of we al maanden onderweg zijn en het verveelt nog geen seconde. We zitten nu in Makassar in het Quality Hotel (het vormalige Radison) en dit is erg goed. Zojuist hebben we een wandeling gemaakt langs de boulevard.

Tot de volgende update vanuit Bali!

Hallo, onze reis door Indonesie bevalt nog steeds erg goed, volgens mij zijn we ongeveer op de helft. Het voelt alsof we al maanden rondtrekken.

Gisteren zijn we vanuit Jokja naar het Manohora hotel gegaan dat op het terrein van de Borobodur ligt. Superfantastisch. Vanuit ons terrasje hadden we uitzicht op de Borobodur en vanochtend zijn we om 0400 vertrokken om vanaf de Borobodur de “sunrise” mee te maken, erg romantisch. Vanaf de top van de Borodbudur heb je uitzicht op de omliggende bergen waarvan de toppen de wolken raken, je ziet kleine dorpjes en rijstvelden all around, adembenemend en vooral om 5 uur s’ochtends wanneer het van donker langzaam licht wordt. Goed hotel trouwens.

Vandaag zijn we teruggereden naar Jokja waar we even langs het paleis van de Sultan zijn gegaan en zijn we wezen shoppen in Marlioboro street. Alles is hier erg goedkoop. Een spijkerbroek kost 6 euro en een pakje sigaretten 80 cent. Prachtig gehouwen houten beeldjes van 50 cm hoog maar 10 euro. Jammer genoeg kunnen we niet meer kopen omdat het verzenden via air 700 dollar kost en per schip 150 dollar per kuub. We hebben ook net een merkwaardige rit met een bedjak achter de rug. We hadden van te voren aangegeven in welk hotel we moesten zijn maar toch reed hij compleet de verkeerde kant uit. Zelfs na een half uur doorkarren en nadat we 3 keer gevraagd hadden om te stoppen bleef hij maar doorrijden. Uiteindelijk snapte hij het ver ver weg buiten Jokja op de snelweg (!) en na veel getier de hele weg weer terug via eenrichtings-snelwegen (slik) maar uiteindelijk toch weer aangekomen in de Jokja Village Inn, zoek maar eens op Google. Een prachtig hotel, net alsof je een Javaans dorpje binnenloopt.

Jokja hebben we bereikt via de trein van Bandung naar Jokja (Yokyakarta). De route was echt adembenemend, urenlang landschappen alsof ze direct uit schilderijen overgenomen waren: hoge bergen, groene velden met rijstvelden, kleine dessa’s (dorpjes) met een grote variateit aan mensen. In de trein kwamen we ook weer de eerste “toeristen” tegen, die hadden we totdantoe nog niet gezien. Jokja is erg leuk, maar veel en veel toeristischer dan alles wat we tot nog toe gezien hadden. Marlioboro street is hoog-toeristisch met bijbehorende eindeloze rijeen kraampjes, mensen die je proberen te lokken naar een batik-art-museum, bedelaars enzovoort. We zaten allereerst in een klein guesthouse “Metro” dat net buiten het centrum lag en waar daardoor het ook veel “echter” was, veel leuke kleine winkeltjes en vriendelijke mensen.

Bandung was ook schitterend, jammer dat we er maar 1 echte dag hebben kunnen verblijven. We hebben in hoge snelheid een aantal zaken gezien zoals de vulkaan Tangobangprau (ben de correcte spelling kwijt), erg groot en na een lange afdaling door de jungle hebben we beneden eitjes gekookt in de hot springs. Ook even de huwelijksringen getest: als ze de kleur bleven houden nadat je je handen gewassen had in een zwavelhoudende spring dan waren ze echt Daarna het water gevolgd naar een ander plaatsje bij Citor, hier had je de hot springs. We gingen ervanuit dat dit maar klein was maar ter plekke was een heel park rondom de baden opgebouwd. Ik heb even lekker gepoedeld onderaan een watervalletje in het hele warme water.

We hebben zo enorm veel foto’s van mooie landschappen en adembenemende vergezichten dat het lijkt alsof je de hele dag in een film rondloopt.

In Bandung hebben we de laatste avond gegeten bij een restaurant op een berg van de vallei (en miljoenen) stad (de 4de in grootte van Indonesie). Een fantastisch mooi gezicht op de de honderden lichtjes van je linkerooghoek naar je rechterooghoek. Het was een duur en chiq restaurant met live piano muziek en zangeres. Je gelooft het niet maar ze hadden er “echte nederlandse bitter ballen” als aperatief. Ik wilde ze proberen maar helaas waren ze niet available. Voor 25 euro hebben we met zijn 4-en gegeten inclusief voor en nagerecht en drankjes. (samen met Lala en Rickie, mijn achternichtje en neef, ik had ze nog nooit ontmoet, dus dat was erg leuk, ze hebben ons s’avonds Bandung, een echte studentenstad, laten zien).

Er valt nog zo veel meer te vertellen maar wellicht als ik terug ben in Nederland dat ik een aparte subsite maak met de inmiddels 1500+ digitale foto’s en een bijbehorende verhaal.

Morgenvroeg vertrekken we via Djakarta naar Makassar in Zuid-Sulawesie, we zoeken daar dan een goed hotel en proberen de volgende dag al richting Tana Toraja te vertrekken, dit is ook de dag waarop de uitslag van de verkiezingen alhier bekend wordt, dus op zich is dat wel grappig. In Toraja proberen we dan een leuk hotelletjes te vinden waarvandaan we dan een aantal tochtjes richting dorpjes willen maken.

Ik weet niet of ik daar kan Internetten, dus wellicht tot over iets meer dan een week vanuit Bali (of Lombok zou kunnen).

Edward en Esmee de Leau

Daar zitten we dan in Yogyakarta achter een pc’tje met IE5 (waardoor mijn gmail niet werkt, die werkt op de een of andere manier niet onder deze browser…grrr..ik wil mijn 600 e-mails nakijken), en bovendien met een snelheid van ongeveer 1 website per 23 minuten (dat countertje staat nu onder in mijn taakbalk). Dus…geen e-mails van mijn voorlopig, sterker nog, ik kan ze geeneens lezen. Ik zit hier in een kleine cubicle met in mijn linkeroor een stukje hardrock op geluidsniveau 10 en in mijn rechterniveau een of andere tekenfilm in het chinees o.i.d. dit ook op geluidsniveau 10 staat, ik blijf hier dus niet lang

Onze huwelijksreis bevalt reuze goed. Leuk, indrukwekkend, mooi, fantastisch. Ik heb een klein dagboekje waarin ik elke dag bijhoudt wat we allemaal zoal doen en ik zit op pagina 26 zonder al te gedetailleerd in te gaan op de zaken…en we moeten nog 3 weken… het voelt alsof we hier al maanden zitten.

In het kort en zonder details, ik vul dit wel aan met foto’s later:

maandag 6 september

Met Singapore Airlines naar Singapore > Jakarta vertrokken, was een goede vlucht, in elke stoel zitten klein prive schermpjes waarop je dvd films kunt bekijken (de nieuwste), games kunt spelen (ook multiplayer!!) en alle laatste muziek cd’s kunt beluisteren, ik heb me dus goed vermaakt gedurende de vele uren richting Singapore.
Bij aankomst stond de broer van bekenden van ons/mijn ouders : Marcel (geschikte gast) al te wachten met een bordje met onze namen. Handig. Hij bracht ons naar het mercure hotel waar we een appartement hadden ( cadeau van Bert en Angel voor ons huwelijk). Dit was de eerste aanraking met het verkeer Jakarta: een paar miljoen mensen tegelijk op de weg in 1 stad m.a.w. ik denk niet dat ik hier ooit zou kunnen rijden, voorrang nemen is hier standaard: je drukt je auto, millimeters scheurend langs je voorbijganger op de 4 baans weg vlak voor je “tegenstander” ook als het een grote bus is lol! Het hotel was erg mooi met een goed uitzicht op jakarta (dat doorloopt tot over ver, ver over de horizon) (wolkenkrabbers everywhere). Djakarta was een ontzagwekkend indrukwekkende stad. Vol Wolkenkrabbers, Malls van tig verdiepingen hoog en ingebouwde restaurants en ski banen op de top. Je ziet veel luxe (saint-tropez lanen vol palmbomen met enorme villa’s die op hotels lijken maar prive huizen zijn) maar tegelijkertijd ook veel wijkjes waar het allemaal wat minder luxues is, zeg maar arm. Alles in de stad is volgebouwd met oftewel gebouwen, wolkenkrabbers of de kleinere eetstalletjes (die werkelijk in ELKE straat te vinden zijn). Je hebt hier alles, maar dan groter, zoals een Starbucks en een Wendy’s. Ook lekker gegeten in een sushi bar waar de sushi’s in een treintje rond de bar rijden. Je voelt je een beetje een boertje van buuten hier in Djakarta. We zijn de eerste dag naar een grote mall gegaan en s’avonds hebben we Aca ontmoet (de zus van Angel) we zijn lekker gaan eten.

dit duurt te lang, Esmee wil nu ook de stad in (we zijn net in Yogya aangekomen), in he kort :

woensdag 8 september

naar Taman Mini geweest (herinneringen aan 1978 toen ik er was, 7 jaar oud), was gaaf, heb een Python vastgehad, was een sterk beest. S’avonds naar monas het nationaal monument gegaan, rustpunt in de stad, mooi parkje, hoog torentje, zie google. S’avonds eerst naar de Sushi bar en daarna naar het beste chinese restaurant van Djakarta in de meest duurste mall, beetje underdressed. In djakarta ben je of rijk of arm, er is weinig tussenin. Chinees restaurant was 100% NIET zoals in Nederland. Was meer kleine gerechtjes, kreeftesoepje, soort gebakken brood dat we in boter moesten dompelen. Denk chique 5 sterren restaurant. Daarna koffiebar met Zaldy en Aca. Esmee kwam erachter dat ze op dezelfde dag geboren was als Aca. Tickets opgehaald voor een aantal binnenlandse vluchtjes, al met al 2 uur. Nog veel te vertellen. Aca (manager retail Nokia), Zaldy (manager Dell) zijn erg super super lief, ze hebben ons ontvangen en begeleid en rondgereden en overal naartoe gebracht en diners betaald e.d. hele gave mensen. De uitgestrekte business parken in Djakarta zijn erg indrukwekkend, vooral als je Amsterdam een grote stad vindt…De wolkenkrabbers zijn schitterend architectonisch vormgegeven, denk Gotham City.

donderdag 9 september

Marcel heeft ons richting airport gebracht en mijn achteroom Irwan kwam ons op het vliegveld van het eiland Bangka ( naast Sumatra ) ophalen. Na een uurtje rijden door
het schitterende eiland arriveerden we in het Parai Beach Hotel. Erg leuk en mooi
hotel, fantastische beach (met kleine verlichte brug naar verlicht romantisch eilandje). Je wordt er goed behandeld, 5 sterren, extreem goede locatie. Lekker gegeten : aan het strand : soto ayem, sateetjes, crabcoctailtje, lekker biertje ( anker). We hoorden de hele nacht een raar getik, was een tjitsjak (kleine salamander). Er scheen een bom ontploft te zijn in Jakarta. 9 doden (op 20 miljoen mensen gedurende de dag in Jakarta…….). Voor ons niet echt groot nieuws maar toch even de ouders gebeld om gerust te stellen mocht er ongerustheid zijn. Ik vraag me af of het nieuws was in Nederland. Het was wel op de tv “real live reality soap” o.i.d. met enorme inzoom op de wonden van een vrouwtje en dan ook echt op alle kanalen en daarna interviews (zoals Barend en van Dorp), ellenlange herhalingen en wederom reporters die elkaar interviewen, de president die er langs gaat, m.a.w. denk vuurwerkramp. Iedereen die wij tegenkwamen en op tv vond het natuurlijk super erg.

vrijdag 10 september

vandaag regende het, we hebben eerst voor het huisje gezeten en lekkere hotdogs, frieten e.d. besteld en daar romantisch gelunched en vervolgens zijn we gaan mountainbiken door Bangka, was erg leuk, in sommige kleine dorpjes kwamen allemaal kids springend en lachend voor de camera van Esmee hangen, stuk voor stuk allemaal erg lieve mensen. Esmee vraagt of ze een kindje op de foto mag nemen en gelijk allemaal kids langs de dorpsweg die ook allemaal heel lief naast elkaar gaan staan omdat ze ook op de foto willen. We hadden geen snoepjes bij ons o.i.d. was wel jammer. s’avonds wederom lekker gegeten er was een bbq avond en ik heb een aantal stukken gebbde vis gegeten en enorm veel van het buffet gehaald (allerlei groenten en andere zaken). Iets later kwamen Irwan en Mardia ( mijn achteroom en uh achtertante) ons halen en zijn we naar hun huis gereden waar we wat gedronken hebben en hun zoons : tio en jan ontmoet hebben (die verknocht waren aan hun playstation). Ook het huis van mijn overgrootmoeder gezien (die overleden is maar dit huis staat nog naast het huis van Irwan, nou…staat…) Echt gaaf om ze eindelijk eens te zien (uit 78 kan ik me niet veel herinneren).

zaterdag 11 september

s’ochtens naar Parai Matras gegaan, het mooiste strand van indonesie, kilometers wit strand, blauwe zee. Vrijwel alleen op het strand. Daarna naar een ander hotel in een stad op Bangka gereden. ook gegeten. Gegeten in het city garden restaurant, nog niet zo goed gegeten was errug lekker. Daarna met bedjak naar het centrum gereden…..

We willen eigenlijk nu gaan eten in yokya wellicht dat ik morgen nog iets meer type, ook over onze 2e nacht in Jakarta, jetskieen, eilandje voor jakarta, Bandung, Vulkaan, hot springs, treinreis Bandung – Yokyakarta.

Bij de HEMA kun je nu voor 30 euro per videoband je oude videobanden laten converteren naar DVD.

Het was een prachtige dag. Na de huwelijksreis meer reflectie

Bij thuiskomst was het huis versierd en… het bed vol ballonnen!! We verdenken de heer Ray en mevrouw Maribelle.

de levenssimulator

ook een mooi hotel bij de Borobudur

Borobudur Sun Rise