COPY– COPR–COER–CPPR–WQPR

Everything is based on copies. Weird isn’t it?

Every smallest time unit from the beginning of our universe until now, we have “reality on moment T2” which is based on “reality on moment T1”. While energy is a constant, it manifests itself by showing changes between time units. But it is gradual change not that on moment T1 we have “FDSFDSFDS” and moment T2 we have “%$#%$U”. All we know is that T2 will be something like “FDSFDSFDT”, so apparently the universe likes slow changes (or maybe universes that do not will not exist for long).

The moment the suns appeared there were only Helium and Hydrogen molecules. They burned on and produced many more advanced copies of simpler molecules, basically needed to form everything around you and yourself as well as “carbon life” much later.

Life itself is based on copies, within each cycle ,DNA is copied and slow changes appear generation after generation producing a large variety of “life” with millions of different possibilities.

When we invented writing, we were able to “mimic” this process. when thousands of years afterwards the Egyptians invented papyrus to write on, there was suddenly the possibility to create hundreds of copies of the same texts. And each new copy could be slightly different from the previous one.

When the Egyptians exported papyrus to Greece, about 300 years later we got something interesting: because we could copy knowledge over multiple generations because of the possibility of writing a sort of “abstraction layer” appeared : philosophy and later based on that thousands of different sub-philosophies and sciences bringing uncountable new inventions and ideas and understanding of reality (contrary to describing reality based on beliefs, magic, legends, gods, santa claus, hear-say or other untrue hocus pocus).

Later on we got the library of Alexandria, a copy again of the Greece invention of “knowledge centers” and which is “collection of copies” with the goal to produce even more copies, each new one containing improvements over the old one.

When the Romans retreated from Europe and papyrus became scarce we got a bookpress invention: making it possible to even make copies of reality copies much faster.

With the industrial revolution we could again make copies faster and obviously “things we know” increases and increases faster with every iteration.

With “computers” and notably the file system we invented how to store a group of constrained bits in a specific location in memory at a specific time but more importantly: not much later we could also copy that group of bytes to other locations. Making it possible to create near endless copies within a minimal amount of time.

With the Internet, where we connect a lot of computers together, these copies of reality copies have virtually no limit anymore. But of course our “virtual symbols” are only still an abstract copy of the real world version of things.

So the only thing happening from moment 0 to now, for all things imaginable, except gravity, is … copying. Reality copies from T1 to T2, life itself and humans copy from generation to generation, and “we” copy stuff from moment A to moment B. So why do we like to “share” on facebook? Because we are 100% copies ourselves. It’s in our deepest “thing” we are: copies that “mimic reality” by constant copying things, physically everything inside us is a copy, most processes are based on copy processes and we “think” in a copy way. Think of your daily or weekly or even yearly things you do: constant copying. The way you think and communicate : copy. We have sex and create new copies, we sow fields and from seeds we create new copies. We copy previous books, articles, web pages and copy them with slight improvements. We copy behaviour and about everything I can see around me is a copy. even the text I write here is just another permutation of 26 letters in random combinations: all possible books are already known and written: they are all in the set of possible combinations you can make by pasting random letters behind each other. No matter what inventions, brilliant new thoughts or knowledge: they are in the known set of combinations of letters you can make as well as all possible paintings, songs, words or anything imaginable: it’s already in the calculated set of probabilities. We’re just copying over things within that set of known combinations. Put a monkey behind a typewriter and you will have other random combinations and it will have no more value than the most brilliant book. No escape.

Like the combinations of letters to write a book that will always be in the “possible combinations to make with letters”… The interesting thing is … energy in our universe likewise remains constant. So we only transform energy from moment one to moment two. No telling if there is more to that but probably not unless you believe that “DFSFSDFDS” on moment 1 is worse then “DFSFSDFDR” on moment 2: it does not “matter”.

And even worse: with infinite copies of universes it basically all boils to down to “0” “1” “0” to make a management summary of “everything that ever happened and will happen in our universe”: it was a copy of energy from one place to the other, in the set of possibilities {0,1} and they all happened.

However, contrary to that large picture it makes a living human copy enjoy during his own conscious view on reality in his limited amount of time even look more awesome at reality around us every second. I wish I could stay around forever to see all those possible combinations of everything: you can know everything about the moon, even walked on there, but you will still look up in the evening and have look at it and say “beautiful moon tonight” and probably it becomes more beautiful the more you know about it.

TrId : handig util voor het herkennen van file types

Handig: http://mark0.net/soft-trid-e.html , herkent file types and kan zelfs een extensie toevoegen. Omdat het in veel gevallen niet zo zeker is dat een file  formaat ook daadwerkelijk dat file formaat is (daarvoor is veel meer meta informatie nodig), geeft het util de kans percentages weer gesorteerd op “zekerheid dat”.

Ik liep er tegenaan omdat ik een nieuwe parser heb gemaakt voor mijn bookmark (.url) collectie die wat handigere overzicht pagina’s genereert van mijn collectie bookmarks. Ik zat te denken om het uit te breiden naar andere file types zoals .vcf , zodat ik op dezelfde manier een adressenboek kon genereren vanuit een verzameling van .vcf kaartjes (via een PowerShell scriptje overigens). En toen ik dat gemaakt had… dacht ik … eigenlijk is mijn folder structuur mijn taxonomy and de individuele folder en files zijn allen van een bepaald type. Als ik nu voor elk type de metadata zou opslaan en soms de fysieke files dan zou ik een meer generiek powershell script hebben dat de metadata opslaat in een temp sqlite database en vandaaruit kan ik dan whatever overzicht renderen.  Ik snap dat ik dan alweer heel dicht tegen een bestandbrowser specifieke “map weergave” aankruip, maar ik wil het liefst powershell gebruiken omdat het lekker hackbaar is. Dus eens even kijken of datgene wat trid doet ook als een powershell extensie /script beschikbaar is, en zo niet dan moet ik hem zelf maken.

Als zo’n powershell scriptje nog niet bestaat dan denk ik dat de volgende “aanwijzingen” in de kansberekening module zouden moeten gaan: (a) extensie (b) magic bytes (c) overige inhoud van het bestand (regexes) (d) overige files in dezelfde folder (bepaalde applicaties hebben altijd dezelfde set files in een installatie folder bijvoorbeeld)  (e) geinstalleerde applicaties op het systeem (f) overige metadata die mogelijk bestaat e.g. registry keys

Alternatief is om iets te maken dat gewoonweg alles inleest en dat ding op basis van slimme patterns en algortimes zelf types te laten maken. Dus bijvoorbeeld: als je maar 1 ding in het universum hebt is er maar 1 type. Als je 2 dingen hebt, zijn er 2 types maar als je 3 dingen hebt dan kunnen er 2 van hetzelfde type zijn en eentje van een ander. Je moet dan kijken naar de diff tussen de drie objecten. Then again, als alleen de eerste 5 bytes van belang zijn dan kan het zo zijn dat object 1 en object 2 qua inhoud volledig gelijk zijn behalve op de 5 bytes na en object 2 en object 3 gelijk zijn in 1e 5 bytes maar de rest verschilt. Dan is toch object 2 en object 3 van hetzelfde type ook al zijn object 1 en object 2 vrijwel 100% gelijk. M.a.w. “het gewicht” wat we dan toekennen aan alleen die eerste 5 bytes is zeer hoog.Die blijft dan hoog totdat we een object XYZ tegenkomen dat weliswaar dezelfde eerste 5 bytes heeft maar iets compleet anders blijkt te zijn. Op dat moment daalt de impact die die eerste 5 bytes hebben. Die hele overweging zouden we eigenlijk in een scriptje moeten stoppen, dus de meta over de meta overweging die waarschijnlijk op hetzelfde neer komt maar dan een meta leveltje hoger. Onze hersenen en iets als Watson en giga veel search engines heeft/hebben daar volgens mij een complete batterij aan algoritmes voor maar ik vraag me af of je die niet kan veralgemeniseren naar 1 meta algoritme in plaats van honderden slimme algoritmes achter elkaar te plakken met een waarschijnlijkheids uitkomst als resultaat. Dus: zit er ergens in onze hersenen zo’n super algoritme of hebben we duizenden algoritmes die allemaal samenwerken OF (nog beter): zijn al die algoritmes een by-product van “tijd” en “ruimte” waarbij van delta T1 naar T2 er een verschillende state is en dus een verschil en blijkbaar iets wat we proberen te beschrijven door middel van types, algoritmes, taxonomieen maar zou je eigenlijk moeten kijken naar de delta tussen T1 en T2 in tijd-ruimte en dat eigenlijk de basis is en vandaaruit gaan redeneren. Dus bij bestandstypes: vooral heel goed kijken naar de date-time: je weet dan dat alles met de oudste date-time geinstalleerd is aan het begin: dat zijn op een windows computer alle “windows bestanden”, en die van afgelopen zaterdag, toen je in de efteling was met je camera… dat zijn vrijwel zeker die foto’s, en toen je een project deed rondom “Software product ZZX” … waarschijnlijk bestanden rondom software product ZZX. bij een software project idem: je weet dat de oudste bestanden iets te maken moeten hebben met de project definitie, high level design etc… die van daarna zijn iets van design en ontwikkeling en die van daarna hebben iets met testen te maken (bijvoorbeeld). Dus ik denk dat date-time erg handig is om mee te nemen in het super algortime, die groepeert waarschijnlijk dingen en je kunt waarschijnlijk iets zeggen over “bestanden die er eerste moeten zijn” en “bestanden die er daarna moeten zijn” e.g. je vindt waarschijnlijk eerste source code en dan pas de gecompileerde code. En van een set word documenten: je vindt waarschijnlijk eerst de klant aanvraag en dan pas de klant offerte , en als er een excel file gevonden wordt met louter een berekening rondom diezelfde tijd… heeft waarschijnlijk iets te maken met die klant offerte. Waarschijnlijk geeft de datum en tijd van wanneer directories zijn aangemaakt ook iets aan: de eerste zijn waarschijnlijk de programma’s die een gebruiker als eerst installeert en dus zeggen die iets over het type gebruiker. De laatste geven iets aan over waar die persoon nu mee bezig is (of bijvoorbeeld bij een project bibliotheek: wat een project NU aan het doen is). Als je die tijds volgordelijkheid en veranderingen op een bestandssysteem vergelijkt over honderden computers dan zou je ook wat interessante dingen moeten kunnen vinden en je zou zelfs mensen “live” kunnen adviseren over  de volgende stappen te nemen op basis van veranderingen die je ziet bij honderden andere systemen die allen dezelfde vervolgstappen nemen. M.a.w. zodra 1 iemand een probleem oplost : wordt het automatisch opgelost voor alle anderen of in de natuur: zodra een vogeltje zaadjes kan eten met een langer snaveltje dan repliceert dat naar alle andere vogeltjes zodat alle vogeltjes weer zaadjes kunnen eten (en zijn er dus geen vogeltjes meer met kortere snaveltjes). Waarbij alles in elkaar klikt, dus ik denk dat het klopt.

 

Gratis 15GB extra ruimte op je OneDrive

Als je nog snel 15 GB extra gratis ruimte wilt op je OneDrive (vroeger “SkyDrive”)… installeer dan de OneDrive app op je telefoon en activeer “backup foto’s”, gelijk aan Dropbox krijg je dan gelijk 15 GB extra ruimte.

Maar let op: dit aanbod geldt nog maar tot het einde van de maand (nog 3 dagen dus).

Vooraf:

image

*klik* :

image

ref: https://blog.onedrive.com/you-can-now-get-30-gb-of-free-storage-with-onedrive/

ref: http://betanews.com/2014/09/20/how-to-get-an-extra-15-gb-of-onedrive-storage-for-free/

Plural or Singular Table Names?

Should I name a Database Table “User” or “Users” ? (or “Apple” or “Apples”). Logically you would think that a table contains multiple users so you name it “Users”, however if you want to select a user you would want to us a singular: “select * from user where user.name = ‘Ed’”. You could even be more consistent and name each table “UserCollection” but since that would then be applicable to each table… that would be nonsense.On StackOverflow I found a huge thread on this and it seems most votes go for Singular Table Names.

I will list the arguments for using plural names:

NO ARGUMENTS

1. ISO IEC 11179 chapter 4 is referenced but it  does not explicitly define table names, it defines meta data which sould be singular, like class names which should be singular

Arguments for SINGULAR “User”

1. Even although you could make it a standard to make table names plural, in different languages this will become troublesome e.g. in Chinese there are not even Plural names (so your standard is by default wrong) and in German you would have to prefix in some cases “der-die-etc”. On top of that you will have irregular plurals and in even in English “sometimes plurals” (Water, Soup, Cash). you will spend a long time debating on the correct plurals …. So singular names is a natural standard when derived from natural language. Using the uninflected Noun means in English Singular.  Because inflecting the number on the table causes numerous orthographic problems. On top of that why would you want to append “s” to each table.

2. A table is a bag / container, just like “AppleBag”, which is singular.  Because you don’t  want to attach “bag” or “collection” (or even “table”) to each name the singular name is short name because we do not want to attach “collection” to each table name. So table “User” is actually table “UserCollection”

3. In schema’s, ER modules, UML models, documentation, code it looks more aesthetic, orderly and logical to use singular verbs and no top of that it’s shorter.

select customer.name from customer where customer.id= 1

select customers.name from customers where customers.id = 1

4. When making references/relations between tables things would start to look very unnatural when using plural:  “CustomersProperties” versus “CustomerProperty”. On top of that in Relational Databases , the same object is an entity for some users and a relationship for others. So when you would use a plural form…. you end up in chaos.

5. It makes code more easier, transparant and more bugfree. The object “user” belongs to a class “user” which is stored in a table “user”

6. Your shirts you put in the shirt drawer. Not in the shirts drawer.

7. ORM tools, libraries etc… are becoming more widespread which means you would probably use singular table names since they map the object “User” to table “User” although the ORM tools allow you configure those mappings differently… in most cases it’s not really practical to do so.

8. In set theory an instance of a set is representative for the set, so Apple is an Apple Set. So also when you create a table , you create it in the context 1 record: create table [user] [name] text, not in the context of multiple records.

9. A sql query selecting multiple users returns… user[] not users[], so its not logical to use the plural form

</p> <p>select * from <font style="background-color: #00ff00">users</font> where <em><font style="background-color: #ff0000">users</font>.</em>name like ‘Ed’ (returns <font style="background-color: #ff0000">user</font>[])</p> <p>select * from <font style="background-color: #00ff00">user </font>where <em><font style="background-color: #00ff00">user</font>.</em>name like ‘Ed’ (returns <font style="background-color: #00ff00">user</font>[])</p> <p>

10. the table is a collection of metadata for an entity e.g. in a user table you store properties for a real world user not for users.

11. Most Database Modelling Standards and Examples (Chen, Codd, Martin, …) use singular names + that is the way it is taught in universities and schools

Arguments for Plural “users”

1. The table contains users so we name it “users”, each row is a “user” , otherwise it “would look unnatural to non techical readers”. (so is non argument)

2. The System Tables in a Database are sometimes plural (mostly in SQL Server, some in Oracle), let’s follow that example (so is non argument)

3. On W3 schools and some other example sites they use the plural form. (so is non argument)

Conclusion

I see totally no arguments for using the plural form, other than “it makes some people feel better” as opposed to a very strong, long list for using the singular form.

source: http://stackoverflow.com/questions/338156/table-naming-dilemma-singular-vs-plural-names?page=1&tab=votes#tab-top

/var/lib/nginx/tmp/client_body

For some strange reason (possibly the latest yum update) my

/var/lib/nginx/tmp/client_body

was suddenly owned by user nginx:nginx … so had to set it back to “the” nginx user. remember….

(noticed when wanted to post via XML-RPC via Windows Live Writer) (which give a 500 internal error) (which was

2014/09/25 19:26:48 [crit] 2055#0: *561 open() "/var/lib/nginx/tmp/client_body/0000000009" failed (13: Permission denied), client: NN.NN.NNN.NNN, server: edward.de.leau.net, request: "POST /xmlrpc.php HTTP/1.1", host: "leau.net"

see also: http://serverfault.com/questions/512993/nginx-permission-denied-for-tmp-directory-with-correct-user

 

 

Disney Infinity 2.0 for parents

My 2 boys are raving about Disney Infinity 2.0. Apparently there are all kinds of new characters for their game. (So I can say “no go read a book” but you know that does not work in the real world Glimlach )

To be honest: I have no clue…. so I made a little overview for myself (and possibly other parents) to see what characters there are and how much it costs to buy – gift them.

So it seems you need to buy the Super Heroes starterpack: the old “1.0” characters will still be playabe on that new uhm “platform” (but not the other way around).

Here is the information for your budget::

  1. the super heroes starter pack” (incl. puppets Thor, Iron-Man and Black Widow) costs € 64,99 and is required
  2. Avengers - The theme “Avengers” has 3 additional characters (HawkEye, Hulk, Captain America), € 14,99 each, and 2 more will releases soon (Loki, Falcon) also € 14,99 each.
  3. Guardians of the galaxy - The theme “Guardians of the Galaxy” has a required package €28,99 and 3 additional characters (Rocket Raccoon, Groot, Drax) of € 14,99 each and 2 more will be released soon (Ronan, Yondu) also € 14,99
  4. Spider-Man - The theme “Spider-Man” has a required package (incl. Spider-Man and Nova) and costs € 29,99 and has 3 additional characters (Iron Fist, Venom, Nick Fury) for € 14,99 each and 1 more will be released soon (Green Goblin), I think also € 14,99
  5. Originals –Then there are new “2.0” disney originals they can only play in the “toy box” (so without a new playable world): Malificent, Tinker Bell, DonaldDuck, Aladdin, Stich, Merida, Hiro, BayMax and a crystal Mickey Mouse all €14,99
  6. originals startpack – in addition there is a Toy Box combo pack for €54,99 which contains the same game software as the “super heroes starter pack” so no clue why you would want to buy this.

In addition there are 40 new 2.0 “power disks” which give all kinds of special things in the game, but you can not buy them seperately. you have to buy packages and be lucky the oens missing are in there. So … better check out marktplaats to see if you can get them there.

So if you want to buy them all, excl. the toy box combo pack (not needed), then this is roughly (25*€14,99)+ (€64,99) + (€2*29,99) = € 500 excl. PowerDisk Packs.

Here’s a little graphical overview I made for myself, incl costs, can use it as a checklist:

image

If you also want to invest in getting all the new 2.0 PowerDisks (40) “complete” (see here for description), prepare for a longer journey, here is the checklist:

Undoubtly I’m missing information (I timeboxed my research Glimlach ) so please share if I need to update the above.

Het verschil tussen een URI en een URL en een URN

Wat is nou het verschil tussen een URI en een URL of een URN?

  1. een URN identificeert iets unieks over tijd en ruimte
  2. een URI identificeert iets
  3. een URL lokaliseert iets

voorbeeld:

  • “Edward de Leau” is niet uniek over tijd, dus het is een URI
  • “Edward-de-Leau/6000000000569063853″ is uniek, het is “ik”, uniek over alle mensen, dit is een URN 
  • <mijn postcode+huisnummer+naam> is een  URL omdat het “mij” lokaliseert, omdat er situaties zijn dat er mensen in een huis wonen die exact hetzelfde heten, is het geen URN.

ander voorbeeld:

  • “leau.net” is een URI omdat het grofweg mijn geregistreerde domein identificeert (dat verschillende lokaties heeft: e.g. te vinden via http, via ftp, via dns, via “mail”
  • http://leau.net” is een URL omdat het mijn website lokaliseert door middel van “http://”.
  • ALS ik een uniek ISBN nummer zou aanvragen voor mijn content dat zou dat een URN zijn e.g. isbn:9-12-345678-9, of nog beter: als ik niet alleen leau.net als een URI zou registreren bij mijn domein register maar zou vastleggen bij IANA (http://www.iana.nl/assignments/urn-namespaces/urn-namespaces.xhtml) als persistente eeuwig geldende eenheid dan zou dit een URN zijn.

Dit zijn Praktische begrijppen maar niet noodzakelijk waar:

comic simpel – Alle URL’s zijn deelverzamelingen van de bijbehorende URI’s. Dus “Edward-de-Leau/6000000000569063853″ is een deelverzameling van alle “Edward de Leau”‘s. Waarbij we moeten noteren dat als er inderdaad een oneindige hoeveelheid universa bestaat, dat het we het unieke universum nummer hieraan moeten toevoegen. (zoals Marvel doet voor zijn multiversum). In dat geval is het “Edward-de-Leau/6000000000569063853-1218″ (omdat 1218 het nummer is voor onze realiteit). Maar het verwarrende is natuurlijk dat dit tegelijk ook al een lokatie aangeeft, namelijk de unieke ik zelf in onze realiteit. Dus waarschijnlijk is “earth1218:Edward-de-Leau/6000000000569063853″ een URL, een URI en een URN. Echter, het is dan nog steeds niet precies genoeg, want het zou uniek moeten zijn over tijd en ruimte, en dat betekent dat we er een timestamp aan moeten toevoegen.  Dus iets als “earth1218:4.354*10^17//Edward-de-Leau/6000000000569063853/” geeft dan de unieke mij in alle multiversa op dit moment, waarbij we ervan uit gaan dat “ik” de verzameling van deeltjes is die  we grofweg zien als horen bij 1 mens. Als we echter de exacte tijd-ruimte locatie willen toevoegen dan wordt het iets ingewikkelder. Maar je komt hier al een heel eind mee.

eigenlijk niet zo simpel - 6000000000569063853 is een volgnummer en wellicht is een hash handiger over het unieke DNA materiaal, maar daarbij ontstaat dan de vraag of het DNA materiaal van “ik” op earth7324 dezelfde hash oplevert als die van mij, dus een volgnummer is waarschijnlijk handiger. Maar … bovenstaande is natuurlijk een simplistische aanpak gebaseerd op het simpele “marvel comics idee”. Als er oneindige universa zijn, dan kunnen er ontelbare combinaties ontstaan waarbij slechts in een deel daarvan ik nog te herkennen ben. Dus in de praktijk is het niet praktisch om dan uit te gaan van verzamelingen van deeltjes die een “ik” zijn (of enig object). Je zult dan waarschijnlijk terugvallen op permutaties van momenten, waarbij je gaat bekijken of het verschil tussen T1 en T2 (de specifieke delta dus) ook al is opgetreden ergens in een ander universa. M.a.w. je krijg dan een boomstructuur waarbij elke diepere laag een een sprong in de tijd betekent ter grootte van de Planck tijds eenheid. In de vrijheidsgraden die er bestaan tussen T1 en T2 is er dan een hoeveelheid mogelijkheden voor energie om zich te gedragen en om een state op te leveren T2. Je kunt dan oftewel de unieke status T2 gaan beschouwen als URN (omdat we niet weten of er nog meer bestaat dan alle multiversa)  of de delta tussen T1 en T2 gaan beschouwen als URN (omdat er ook een T5 > T6 zou kunnen zijn die ook een state oplevert als van T1 naar T2 maar via een andere delta).

eigenlijk nog onbeantwoord - Als we dan op die manier te werken willen gaan dan zouden we alle “states” van “ik”van moment van grofweg geboorte tot dood kunnen nemen en vergelijken die met de T states in alle andere multiversa om “ik’s” te vinden in die andere universa (of alle SpiderMans). Maar dat levert natuurlijk weinig op, omdat er ook “ik’s” kunnen zijn zonder linker arm. Die zul je dan niet vinden. Sterker nog … er kunnen ik’s zijn met alleen een digitaal brein in een robot, die nog steeds “ik” zijn. Dus… hoe kunnen we dan alle “ik‘s” vinden zoals Marvel doet in zijn Multiversum om ze een URN toe te kennen? Je zult een boomstructuur moeten maken van alle mogelijk toestanden in alle mogelijke multiversa. Dus T(0) is simpel (er is niets) en T(1) is e.g. 1 energie lading van N. Dus je krijgt van T0 naar T1, N vertakkingen op basis van een aantal parameters. Vervolgens ga je naar (t2), enz… Parallel aan dat werk ga je een lijst maken van “patronen” die je terugziet over de T’s en de T>T’s. Als nu binnen die set van patronen een bepaalde grenswaarde wordt overschreven in “gelijkvormigheid” e.g. > 0.5% dan is de kans groot dat “ik” ook “ik” ben in dat ander universum. Maar aangezien we nog niet kunnen kijken in die andere universa binnen de een of meerdere multiversums kunnen we die database met patronen nog niet opbouwen om eindelijk eens exact te beschrjiven wat “ik” eigenlijk is.

Zie:

  • http://stackoverflow.com/questions/176264/whats-the-difference-between-a-uri-and-a-url
  • http://tools.ietf.org/html/rfc3305

 

ShortLink URL: http://ed.je/2LO